دتکتورها یا آشکارسازها ابزارهایی هستند که به منظور شناسایی و اعلام وجود شرایط یا وقایع خاصی مانند آتش، دود، حرارت، گازهای سمی و حرکت استفاده می‌شوند. در ادامه به معرفی انواع دتکتور و ویژگی‌ها و کاربردهای آن‌ها می‌پردازیم:

انواع دتکتورها

  1. دتکتورهای دود (Smoke Detectors):

    • دتکتورهای یونیزاسیون (Ionization Smoke Detectors): این نوع دتکتور با استفاده از جریان ضعیف الکتریکی و یون‌های تولید شده توسط یک منبع رادیواکتیو کوچک، دود را شناسایی می‌کند. این دتکتورها حساسیت بالایی به دودهای سبک و سریع دارند.
    • دتکتورهای نوری (Photoelectric Smoke Detectors): این دتکتورها با استفاده از یک منبع نور و یک حسگر نوری کار می‌کنند. وقتی دود وارد محفظه دتکتور می‌شود، باعث پراکندگی نور می‌شود و حسگر این تغییر را شناسایی می‌کند. این دتکتورها برای شناسایی دودهای سنگین و آهسته مناسب هستند.
  2. دتکتورهای حرارتی (Heat Detectors):

    • دتکتورهای حرارتی ثابت (Fixed Temperature Heat Detectors): این دتکتورها زمانی فعال می‌شوند که دمای محیط به یک سطح مشخص برسد.
    • دتکتورهای حرارتی افزایشی (Rate-of-Rise Heat Detectors): این دتکتورها زمانی فعال می‌شوند که دمای محیط به سرعت افزایش یابد، حتی اگر دمای نهایی هنوز به سطح مشخصی نرسیده باشد.
  3. دتکتورهای گاز (Gas Detectors):

    • دتکتورهای گاز مونوکسید کربن (Carbon Monoxide Detectors): این دتکتورها برای شناسایی گاز مونوکسید کربن که بی‌رنگ و بی‌بو است و بسیار سمی می‌باشد، استفاده می‌شوند.
    • دتکتورهای گاز طبیعی و متان (Natural Gas and Methane Detectors): این دتکتورها برای شناسایی گازهای طبیعی و متان در محیط‌های مختلف استفاده می‌شوند.
  4. دتکتورهای حرکت (Motion Detectors):

    • دتکتورهای مادون قرمز فعال (Active Infrared Motion Detectors): این دتکتورها با ارسال امواج مادون قرمز و دریافت بازتاب آن‌ها کار می‌کنند. هرگونه حرکت در محیط باعث تغییر در بازتاب امواج می‌شود.
    • دتکتورهای مادون قرمز غیر فعال (Passive Infrared Motion Detectors - PIR): این دتکتورها تغییرات در انرژی حرارتی محیط را شناسایی می‌کنند. وقتی یک جسم گرم (مانند انسان) وارد محیط می‌شود، انرژی حرارتی تغییر می‌کند و دتکتور این تغییر را شناسایی می‌کند.